O noso espazo: O Camiño da Serpe | Restaurante Pepe Vieira | «A última cociña do mundo»

O Camiño da Serpe transmite a forza dunha natureza imparable. Nas nosas cociñas traballamos para ser intermediarios entre esa extraordinaria realidade natural e o prato.

Benvidos a «A última cociña do mundo», unha aventura en sete pasos.

1º paso

Como a Itaka, cando emprendas a túa viaxe ao «Camiño da Serpe» pide que o camiño sexa longo, cheo de aventuras, cheo de experiencias.

Cando chegues atoparás un edificio branco, inspirado nas casas encaladas dos mariñeiros; un búnker que transmite por si só a forza dun lugar, coma unha caixa de pandora de formigón e vidro que non é quen de gardar o segredo do que alberga.

2º paso

Cando entras, no salón, sentes como se a natureza tivese sido sometida, como se un domador fose capaz de controlar as texturas naturais para que nos aloumiñen. A luz, elemento principal do edificio, fainos sentir dentro e fóra ao mesmo tempo. Ese mesmo xogo natural aparece nos dous primeiros aperitivos… Agora acariciamos as cartas de pel de raia e decidimos como de longa queremos que sexa a nosa viaxe, comezamos…

3º paso

No centro do edificio, sobre unha brutal lousa de cuarcita que parece flotar no salón, un cociñeiro executa o terceiro dos aperitivos diante mesmo do cliente, explicándolle cada detalle nun xogo de sedución gastronómica. Enriba, un brutal mecano de ferro e luz inspirado nas bateas de mexillón dá conta da súa existencia como a obra de arte que é.

4º paso

Na mesa, os cinco metros das vigas de formigón que se levantan aos lados quédanse nunha simple anécdota ante a inmensidade da ría. Os pratos iranse secuenciando ca cadencia dos pequenos barcos que entran e saen do porto de Raxó, e que traen e levan o misterio alegre e triste de quen chega e parte.

Os cociñeiros cóntannos os sabores, dinnos segredos, mentiras e verdades e nos traen e nos quitan porcelanas, cestas, coitelos, teas, e moitas outras pequenas obras de arte feitas a medida para que, nun lugar único, se vivan momentos inolvidables.

5º paso

Oído cociña! —responden os cociñeiros a cada unha das comandas do chef. Entrar na cociña deste restaurante é como levantar o capó dun Ferrari, un dáse conta de que todo o demais, todo o luxo que o arrodea é accesorio e que o realmente importante é a potencia dun motor soberbio.

6º paso

No exterior, a natureza manda. 15000 m2 de xardín albergan máis de 200 especies arbóreas diferentes que medran —cultivadas algunhas e salvaxes outras— e que son morada de coellos, corzos, raposos, porcos bravos ademais de innumerables aves de paso, lagartos, vacalouras, lombrigas, grilos e moitas outras que son os verdadeiros habitantes do Camiño da Serpe.

Na horta poderás atopar o segredo aromático de moitos dos pratos: pétalos, talos, raíces e follas que ancoran a cociña de Pepe Vieira no territorio e danlle ese sentido ancestral e profundo de quen afunde as súas raíces na súa terra.

7º paso

A terraza oriéntase ao Leste e no verán poderás sentir o salitre do mar na túa faciana, descalzarte e notar o céspede entre as túas dedas mentres que o aroma da herba fresca cortada mestúrase cos últimos doces e dixestivos.

Cando deixes atrás «A última cociña do mundo» comezarás a comprender o verdadeiro significado da palabra morriña.
Boa viaxe, agardámoste axiña!